Eucharystia

Kan. 897
Najbardziej czcigodnym sakramentem jest Najświętsza Eucharystia, w której sam Chrystus Pan jest obecny, ofiaruje się oraz jest spożywany i dzięki której Kościół ustawicznie żyje i wzrasta. Ofiara eucharystyczna, pamiątka śmierci i zmartwychwstania Pana, w której uwiecznia się Ofiara Krzyża, jest szczytem i źródłem całego kultu oraz życia chrześcijańskiego; oznacza ona i sprawia jedność Ludu Bożego, przez nią buduje się Ciało Chrystusa. Pozostałe bowiem sakramenty i wszystkie kościelne dzieła apostolatu mają związek z Najświętszą Eucharystią i ku niej są ukierunkowane.

Kan. 898
Wierni powinni z największym szacunkiem odnosić się do Najświętszej Eucharystii, biorąc czynny udział w sprawowaniu najczcigodniejszej Ofiary, z największą pobożnością i często przyjmując ten sakrament i adorując Go z najwyższą czcią. Duszpasterze wyjaśniając naukę o tym sakramencie powinni starannie pouczać wiernych o tym obowiązku.

(Kodeks Prawa Kanonicznego)

W dzień Pięćdziesiątnicy, kiedy Kościół ukazał się światu, „ci (…), którzy przyjęli naukę” Piotra, „zostali ochrzczeni”. „Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach (…). Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie” (Dz 2, 41n. 47). Od tego czasu Kościół nigdy nie przestawał zbierać się na sprawowanie paschalnego misterium: czytając to, „co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego” (Łk 24, 27), sprawując Eucharystię, w której „uobecnia sie zwycięstwo i triumf Jego śmierci”, i równocześnie składając „dzięki Bogu za Jego dar niewypowiedziany” (2 Kor 9, 15) w Chrystusie Jezusie, „ku chwale Jego majestatu” (Ef 1, 12), przez moc Ducha Świętego. (…)

Nasz Zbawiciel podczas Ostatniej Wieczerzy, tej nocy, kiedy został wydany, ustanowił eucharystyczną Ofiarę swojego Ciała i Krwi, aby w niej na całe wieki, aż do swego przyjścia, utrwalić ofiarę krzyża i tak powierzyć Kościołowi, umiłowanej Oblubienicy, pamiątkę swej męki i zmartwychwstania, sakrament miłosierdzia, znak jedności, więź miłości, ucztę paschalną, podczas której przyjmujemy Chrystusa, dusze napełniamy łaską i otrzymujemy zadatek przyszłej chwały.

(Sobór Watykański II, Konstytucja Sacrosanctum Concilium)

Wierni uczestnicząc w Ofierze eucharystycznej, w źródle i zarazem szczycie całego życia chrześcijańskiego, składają Bogu Boską Żertwę ofiarną, a wraz z Nią samych siebie: tak zarówno przez składanie ofiary, jak i przez Komunię świętą wszyscy, aczkolwiek nie bez różnicy, lecz jedni inaczej niż drudzy, biorą udział w czynności liturgicznej. Posileni zaś w świętej Komunii Ciałem Chrystusa, w konkretny sposób przedstawiają jedność Ludu Bożego, której stosownym znakiem i cudowną przyczyną jest ten Najświętszy Sakrament.

(Sobór Watykański II, Konstytucja Lumen gentium)

„Gdyby chrześcijanie wiedzieli czym jest Msza św. nigdy by jej nie opuścili”
św. Maksymilian Kolbe.

„Ja często przyjmuję Komunię Świętą, ponieważ jestem niedoskonały”
św. Franciszek Salezy

„Msza św. jest duchowym pokarmem, którym się żywię. Bez Mszy nie przeżyłabym dnia ani godziny mojego życia”.
bł. Matka Teresa z Kalkuty

Statut 286.
Do pełnego uczestnictwa w Najświętszej Ofierze należy godne przyjęcie Komunii świętej. Duszpasterze niech zachęcają wiernych do częstego, a nawet codziennego przystępowania do Stołu Pańskiego. Przygotowanie i pierwsze przyjęcie Eucharystii powinno nastąpić we własnej parafii.

Statut 287.
Wierni mogą po raz drugi tego samego dnia przystąpić do Komunii świętej, o ile za drugim razem uczestniczą w całej Mszy świętej.

(Statuty IV Synodu Archidiecezji Warszawskiej)
I KOMUNIA ŚWIĘTA

Zgodnie z decyzją Pasterza Archidiecezji Warszawskiej, do Pierwszej Komunii Świętej dziecko winno przystąpić w parafii faktycznego zamieszkania.

Przygotowanie dalsze do przyjęcia tego sakramentu trwa dwa lata i odbywa się podczas lekcji religii w szkole, w klasie pierwszej i drugiej. Przygotowanie bliższe organizowane jest w parafii zamieszkania, niezależnie od tego, do jakiej szkoły dziecko uczęszcza. Trwa ono jeden rok i obejmuje zarówno drugoklasistów, jak również ich rodziców. W zakres tego przygotowania wchodzą katechezy dla rodziców dzieci mających przystąpić do I Komunii Świętej, a także cały szereg spotkań i uroczystości liturgicznych z udziałem dzieci, o których powiemy niżej.

Pamiętać jednak należy, że w tym przygotowaniu nic i nikt nie zastąpi rodziców, którzy swoim przykładem modlitwy i pełnym udziałem w Eucharystii, winni dawać świadectwo żywej wiary w obecność Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie.

Uroczystość Pierwszej Komunii Świętej organizuje w ustalonym czasie parafia, we współpracy z rodzicami dzieci, mających przystąpić do tego sakramentu.

W trakcie przygotowania i w czasie Uroczystości należy pamiętać o tym, iż jest to wydarzenie o charakterze stricte religijnym i dołożyć wszystkich starań, by nic nie przesłoniło dzieciom tego największego Daru, jaki otrzymują od Kościoła pierwszy raz w swoim życiu, a jakim jest Pan Jezus w Komunii Świętej.

Polecamy

  • archidiecezja-warszawska.jpg
  • internetowa-liturgia-godzin.jpg
  • kai.jpg
  • katolik.jpg
  • konferencja-episkopatu.jpg
  • lossservatore-romano.jpg
  • mateusz.jpg
  • nekrologi-warszawskie.jpg
  • opoka.jpg
  • pacierz-pl.jpg
  • radio-maryja.jpg
  • sekcja-polska.jpg
  • watykan.jpg